Rok A, I 2022-2023 . Wierzę w Kościół Chrystusowy Adwent Boże Narodzenie Rok C 2012/13; Rok A 2013/14; Rok B 2014/15; Rok C 2015/16; Rok A 2016/17; Rok B 26. Niedziela Zwykła (B) - Grzech zgorszenia. Drodzy bracia i siostry. Chrystus w dzisiejszej Ewangelii wypowiada surowe słowa ostrzeżenia pod adresem gorszycieli: Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza (Mt 18,6). 10 Niedziela Zwykła rok A – Ewangelia (Mt 9, 9-13) Historia siostry zakonnej, która przeżyła Powstanie Warszawskie i odnalazła swoje powołanie w Kanadzie. Jej fascynująca podróż prowadzi przez tajemnice skrywanej nienawiści i przebaczenia. Doświadczyła Bożego Miłosierdzia i głębokiej refleksji nad sensem także swojego życia. Doskonały dla kapłanów, katechetów, stowarzyszeń zakonnych i wszystkich tych, którym bliskie jest życie liturgią Kościoła. Zawiera m.in. przypomnienia o uroczystościach, świętach i wspomnieniach, a także sigla z czytaniami mszalnymi na każdy dzień oraz papieskie intencje Apostolstwa Modlitwy. Zobacz. Czytania na 9 października. . Zaufanie… – XX Niedziela Zwykła, Rok C Kiedy Pan nadejdzie – XIX Niedziela Zwykła, Rok C Wszyscy jesteśmy ubodzy – XVIII Niedziela Zwykła, Rok C Pocieszyciel, Wspomożyciel – Duch Święty – Zesłanie Ducha Świętego, rok C Wiara umacnia się dzięki wytrwałości – Wniebowstąpienie Pańskie, Rok C Kryteria miłości – VI Niedziela Wielkanocna, Rok C Zatroskany Ojciec – V Niedziela Wielkanocna, Rok C Głos i obecność – IV Niedziela Wielkanocna, Rok C Nowa szansa – III Niedziela Wielkanocna, Rok C Ciemność i wątpliwości – II Niedziela Wielkanocna, czyli Miłosierdzia Bożego, Rok C Iskra wiary i nadziei – Zmartwychwstanie Pańskie 2019 Uniżenie wywyższeniem – Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej, Rok C Dobro i zło do nas powraca… – V Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Bliskość z Panem przemienia… – IV Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Wędrówka przez pustynię życia – III Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Przemiana serca – II Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Kuszenie na miarę sił – I Niedziela Wielkiego Postu, Rok C Od belki w oku do błogosławieństwa – VIII Niedziela Zwykła, Rok C Miłosierni jak Ojciec – VII Niedziela Zwykła, Rok C Bóg jest oparciem – VI Niedziela Zwykła, Rok C Odpowiedzialność za innych – V Niedziela Zwykła, Rok C Język miłości – IV Niedziela Zwykła, Rok C Własne miejsce w Kościele – III Niedziela Zwykła, Rok C Bóg ma słabość… – II Niedziela Zwykła, Rok C Otwarci na łaskę zbawienia – Chrzest Pański, Rok C Światło prowadzące do Jezusa – Objawienie Pańskie, Rok C Szukajmy Jezusa z determinacją – Niedziela Św. Rodziny, Rok C Gdzie mieszka wola Boża? – IV Niedziela Adwentu, Rok C Radujmy się w Panu! – III Niedziela Adwentu, Rok C Prostujmy drogi – II Niedziela Adwentu, Rok C Wiara daje pewność zbawienia – I Niedziela Adwentu, Rok C Królestwo w sercu – XXXIV Niedziela Zwykła – Chrystusa Króla, Rok B Czasy ostateczne – XXXIII Niedziela Zwykła, Rok B Człowiek bez maski…– XXXII Niedziela Zwykła, Rok B Jedyny Bóg – XXXI Niedziela Zwykła, Rok B „Przeczołgani” przez życie – XXX Niedziela Zwykła, Rok B „Niewolnik” z wyboru – XXIX Niedziela Zwykła, Rok B Skarby w zasięgu ręki – XXVIII Niedziela Zwykła, Rok B Dzieci jednego Ojca – XXVII Niedziela Zwykła, Rok B Zazdrość i zgorszenie – XXVI Niedziela Zwykła, Rok B Mały – wielki człowiek – XXV Niedziela Zwykła, Rok B Stracić, by zyskać – XXIV Niedziela Zwykła, Rok B Wiara najwyższym bogactwem – XXIII Niedziela Zwykła, Rok B Zdrowa tradycja wielkim bogactwem – XXII Niedziela Zwykła, Rok B Porozumienie serc – Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, Rok B Wielkie dziękczynienie – XX Niedziela Zwykła, Rok B Łaska wiary – XIX Niedziela Zwykła, Rok B Zdrowy umiar – XVIII Niedziela Zwykła, Rok B Bóg zaspokaja nasze pragnienia – XVII Niedziela Zwykła, Rok B Pasterz się troszczy – XVI Niedziela Zwykła, Rok B Wspólne podążanie do Królestwa – XV Niedziela Zwykła, Rok B Świadek Boga – XIV Niedziela Zwykła, Rok B Każdy człowiek ma imię – XIII Niedziela Zwykła, Rok B Współpracownik Boga – Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela, Rok B 2018 Bóg formuje nasze serca – XI Niedziela Zwykła, Rok B Przyjaciel, czy krewny – X Niedziela Zwykła, Rok B Szabat i skarb wiary – IX Niedziela Zwykła, Rok B Jeden…ale w Trzech Osobach – Uroczystość Najświętszej Trójcy, Rok B Duch Święty – nauczyciel życia – Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, Rok B Wpatrujmy się w niebo – Wniebowstąpienie Pańskie, Rok B Przyjaciel Boga, miłuje braci – VI Niedziela Wielkanocna, Rok B Owocująca latorośl – V Niedziela Wielkanocna, Rok B Wszyscy jesteśmy pasterzami – IV Niedziela Wielkanocna, Rok B Przyznajmy się do słabości – III Niedziela Wielkanocna, Rok B Wątpliwości i Miłosierdzie – Niedziela Miłosierdzia Bożego, Rok B Zmartwychwstały mieszka w Galilei – Zmartwychwstanie Pańskie, Rok B Jerozolima, Getsemani, Zmartwychwstanie – VI Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Przykazania drogą do wolności – V Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Niespodziewane ocalenie – IV Niedziela Wielkiego Postu, Rok B SMS-y z nieba – III Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Olśniewające piękno – II Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Nawracajmy się – I Niedziela Wielkiego Postu, Rok B Głosić wielkość Boga – VI Niedziela Zwykła, Rok B Pośpiech Jezusa – V Niedziela Zwykła, Rok B Najlepsza – Boża reklama – IV Niedziela Zwykła, Rok B Pełnia czasu – III Niedziela Zwykła, Rok B Powołani do świętości – II Niedziela Zwykła, Rok B Ojcowskie upodobanie – Chrzest Pański, Rok B Niezachwiana wiara – Niedziela Św. Rodziny, Rok B Blaski i cienie – IV Niedziela Adwentu, Rok B Odkryć swoją tożsamość – III Niedziela Adwentu, Rok B Prostujmy ścieżki – II Niedziela Adwentu, Rok B Bądźmy czujni – I Niedziela Adwentu, Rok B Tron dla Chrystusa – XXXIV Niedziela Zwykła – Chrystusa Króla – Rok A Dzielne pomnażanie talentów – XXXIII Niedziela Zwykła, Rok A Dopóki trwa nasze „dzisiaj” – XXXII Niedziela Zwykła, Rok A Cudowne wyzwolenie – XXXI Niedziela Zwykła, Rok A Miłość jest jedna – XXX Niedziela Zwykła, Rok A Święta obecność – XXIX Niedziela Zwykła, Rok A Zatroszczyć się o „strój weselny„ – XXVIII Niedziela Zwykła, Rok A Piękno Bożej „Winnicy” – XXVII Niedziela Zwykła, Rok A Szczęście u boku Ojca – XXVI Niedziela Zwykła, Rok A „Denar” życia wiecznego – XXV Niedziela Zwykła, Rok A Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy zaś nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze; a wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: «Skąd to u Niego? I co to za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce! Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?» I powątpiewali o Nim. A Jezus mówił im: «Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony». I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał. (Mk 6,1-6) Dzisiejsze Słowo budzi moje ogromne zdziwienie. Zadaję pytania do ówczesnych ludzi, którzy spotkali Jezusa osobiście: Dlaczego nie uwierzyliście? Czy nie przekonały was cuda i znaki, jakie zdziałał Jezus na waszych oczach? Dlaczego, mając Zbawiciela na wyciągnięcie ręki, nie przyjęliście Go z miłością i otwartym sercem? Tak wielu z nas, ludzi XXI wieku chciałoby być na waszym miejscu… A właśnie dla nas, współczesnych jest to przestroga i nauka, że Jezus uzależnia swoje działanie od naszej wiary, otwartości, postawy. Z drugiej jednak strony, naprawdę najtrudniej mówić o Jezusie, dawać świadectwo, żyć Ewangelią wśród najbliższych, rodziny czy znajomych. Oni znają nas z tej lepszej i gorszej strony, dlatego możemy być uznani za niewiarygodnych. Przykład Pana Jezusa pokazuje nam przede wszystkim, że nie należy się zniechęcać i głosić Słowo wszędzie, wszystkim i na wszelki sposób. Strach ● Rozważa: ks. Szymon Kłak ● XXXIII Niedziela Zwykła, rok B ( Ewangelia: Mk 13, 24-32 „Sprawy ostateczne” budzą w nas zarówno uczucia lęku i niepokoju, jak i ekscytacji. Jakie powinno być nasze podejście do eschatologii? Brzmi to wszystko dość złowrogo. Jest się czego bać. Dzisiejsza liturgia słowa straszy. Takie przynajmniej możemy mieć wstępne odczucia. Opisy końca, które przedstawiają czytania są niezwykle widowiskowe. „Słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą spadać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte”. Zobaczmy, cały kosmos, przyroda, natura w nich uczestniczy. I tak „jedni zbudzą się do wiecznego życia, drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie” – bardzo mocne i dosadne stwierdzenia. Aż się włos na głowie jeży. Jest się czego bać… Hmm, czy na pewno? Może dużo bardziej adekwatne byłoby postawienie na końcu, tego wyżej wymienionego zdania, pytajnika – czy rzeczywiście jest się czego bać? Pierwsze czytanie nadmienia, iż ten wielki ucisk, który ma nastąpić, ma być dla nas czasem zbawienia. Czyli urzeczywistni się cel naszego istnienia – wieczne bycie z Bogiem. Nastąpi wówczas moment, którego powinniśmy oczekiwać, za którym należałoby tęsknić i którego powinno się wyglądać. Pośród tych dramatyczno-katastroficznych wydarzeń rozegra się wielkie zwycięstwo Boga-Człowieka, w którym my będziemy mieli swój udział. No właśnie, ale z drugiej strony jak się ustrzec lęku, jak się tego wszystkiego nie bać, przecież temu wszystkiemu będą towarzyszyły straszne rzeczy. Przecież Jezus może mnie nie wybrać, może nie przebaczyć… Jezus już dawno Cię wybrał, Ciebie mnie i wielu, wielu innych – wszystkich. Wybrał Cię, powołał i odkupił. Żeby tego było mało, On także Ci przebaczył. Pytanie jest inne – czy ty sobie przebaczyłeś? Czy pozwoliłeś się Bogu wybrać? Czy nie wzgardziłeś Jego powołaniem? Nie zareagowałeś na nie lękiem albo fałszywą pokorą – „nie jestem godzien”. On naprawdę już to zrobił, dla każdego z nas bez wyjątku. Pozostaje nam tylko w to uwierzyć, przyjąć, zaufać i mocno się Go trzymać! Tylko tyle i aż tyle. A On nie zapomni o nas. Wówczas dzień końca, będzie dla nas dniem początku, dzień zagłady – dniem chwały, czas klęski – czasem zwycięstwa. Bezsprzecznie mamy ratunek w Bogu, dlatego czuwajmy. Czuwanie to nic innego jak wierne podtrzymywanie kontaktu z Bogiem, życie w Jego obecności i przyjaźni. A wtedy nic, ani nikt, żadne straszności nie będą dla nas straszne. ks. Szymon Kłak – wikariusz w parafii pw. Świętej Trójcy w Czudcu, Diecezja Rzeszowska. Słowa Ewangelii według Świętego Marka Jezus powiedział do swoich uczniów: «W owe dni, po wielkim ucisku, „słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą spadać z nieba i moce na niebie” zostaną wstrząśnięte. Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i „zgromadzi swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi po kraniec nieba”. A od figowca uczcie się przez podobieństwo. Kiedy już jego gałąź nabrzmiewa sokami i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie te wydarzenia, wiedzcie, że to blisko jest, u drzwi. Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec». Poleć innym! Pierwsze czytanie Koh 1,2;2,21-23 Czytanie z Księgi KoheletaMarność nad marnościami, powiada Kohelet, marność nad marnościami – wszystko jest nieraz człowiek, który w swej pracy odznacza się mądrością, wiedzą i dzielnością, a udział swój musi on oddać człowiekowi, który nie włożył w nią trudu. To także jest marność i wielkie zło. Cóż bowiem ma człowiek z wszelkiego swego trudu i z pracy ducha swego, którą mozoli się pod słońcem? Bo wszystkie dni jego są cierpieniem, a zajęcia jego utrapieniem. Nawet w nocy serce jego nie zazna spokoju. To także jest marność. Psalm responsoryjnyPs 90 Ps 90 (89), 3-4. 5-6. 12-13. 14 i 17 (R.: por. 1b)Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczkąObracasz w proch człowieka *i mówisz: «Wracajcie, synowie ludzcy».Bo tysiąc lat w Twoich oczach †jest jak wczorajszy dzień, który minął, *albo straż Ty zawsze byłeś nam ucieczkąPorywasz ich, stają się niby sen poranny, *jak trawa, która rośnie:rankiem zielona i kwitnąca, *wieczorem więdnie i Ty zawsze byłeś nam ucieczkąNaucz nas liczyć dni nasze, *byśmy zdobyli mądrość Panie, jak długo będziesz zwlekał? *Bądź litościwy dla sług Twoich!Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczkąNasyć nas o świcie swoją łaską, *abyśmy przez wszystkie dni naszemogli się radować i Pana, Boga naszego, niech będzie nad nami †i wspieraj pracę rąk naszych, *dzieło rąk naszych wspieraj!Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką Drugie czytanieKol 3, Bracia:Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Gdy się ukaże Chrystus, nasze Życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w więc śmierć temu, co przyziemne w członkach: rozpuście, nieczystości, lubieżności, złej żądzy i chciwości, bo ona jest okłamujcie się nawzajem, bo zwlekliście z siebie dawnego człowieka z jego uczynkami, a przyoblekliście nowego, który wciąż się odnawia ku głębszemu poznaniu Boga, na obraz Tego, który go stworzył. A tu już nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz wszystkim we wszystkich jest Chrystus. Werset przed Ewangelią (Alleluja)Mt 5, 3 Mt 5, 3Alleluja, Alleluja, AllelujaBłogosławieni ubodzy w duchu,albowiem do nich należy królestwo Alleluja, Alleluja EwangeliaŁk 12, 13 - 21 Słowa Ewangelii według Świętego ŁukaszaKtoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem».Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił nad wami sędzią albo rozjemcą?»Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma wszystkiego w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia».I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe moje zboże i dobra. I powiem sobie: Masz wielkie dobra, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj!” Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, co przygotowałeś?”Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty u Boga». Homilie Poziom życia jako najwyższa wartość (Klemens Stock SJ) Marność? (Tadeusz Czakański) Dobra doczesne a chrześcijanin (18. Niedziela zwykła roku C) (Edward Staniek) 18 niedziela zwykła (Zdzisław Wietrzak SJ) Życie nie jest zależne od mienia (Dariusz Madejczyk) Chciwość O wyważoną ocenę dwuwartościowej doczesności (Augustyn Jankowski OSB)

14 niedziela zwykła rok b